Voor veel kinderen is dat moeilijk.
Een rechte lijn maken vraagt meer van je motoriek.
Maak met je vinger op tafel maar eens een ronde vorm, alsof je op papier tekent.
Doe daarna hetzelfde met een rechte lijn. Je voelt dat het een ander appèl doet op je gewrichten.
Rechte lijnen tekenen op een papier vraagt van je ogen ook iets anders. Je hebt steun aan de lijn van het papier, of aan de hoeken maar dat betekent ook dat je èn naar je lijn èn naar de rand van het papier moet kijken. Een rechte lijn van boven naar beneden tekenen is dan weer makkelijker dan van links naar rechts. Dat betekent ook dat de opdracht makkelijker is, als je je papier mag draaien. In klas 1 mag dat. In klas 3 zou je kunnen zeggen dat dat niet mag.........hm. Ik vind dat lastig. Als een verbod op het draaien van je papier betekent dat kinderen ontevreden zijn over het eindresultaat, vind ik dat niet prettig. Ik zou daar niet een opdracht als deze voor nemen.
Een papier vol fotolijstjes zou je jaarlijks opnieuw kunnen maken. Hoe verdeel jij je papier? Welke kleuren gebruik je? Daarin is door de jaren heen veel verandering te verwachten.
Ik deed deze oefening in de eerste klas.
Foto's uit het archief zou je kunnen zeggen.
Al die tekeningen naast elkaar geven al een prachtig behangetje (en dat is niet gek op onze stoere beton-muren) en van sommigen zou ik zo een afdruk op een t-shirt willen maken.
En pop? Die lag te slapen terwijl wij alweer aan nieuw werk begonnen waren.
Je kunt aan de resultaten goed zien hoe verschillend de kinderen kijken, hoe het met hun overzicht en motoriek staat. Hoe het ene kind al het overzicht over het hele papier heeft en het andere nog van lijn naar lijn tekent (of helemaal opgaat in de vorm, zie foto 1, tweede van de bovenste rij). Bij de een is het al een samenhangend geheel en bij de ander moet er nog veel geoefend worden. Ik neem ook altijd de leeftijd van de kinderen mee. Er zijn kinderen die al 6 zijn (of al heel snel 7 worden in klas 1) en ik heb er ook een paar die pas 6 werden in de eerste. Het leeftijdsverschil kan dus meer dan een jaar zijn en dat kun je vaak (dus niet altijd ;-)) terugzien.
Tekeningen als deze laten mij het belang van het vak zien.
IDEE: Ik houd ervan om schilderingen en tekeningen vaker te gebruiken. (Ik heb hele jaargangen schilderingen op zolder liggen.....van drie kinderen!) Dus eerst een kleurstemming schilderen en er daarna op vormtekenen. Je kunt dan ook witte krijtjes gebruiken.
Wat ik nu leuk zou vinden is als jullie, volwassen lezers, deze oefening ook zouden doen, er een foto van maken en mij die toesturen. Plaats ik ze hieronder. Als aanvulling, want eigenlijk ben ik zoveel juf dat ik het plezier van vormtekenen aan iedereen zou willen doorgeven.
